Chronologia wojny w Algierii

Wojna w Algierii, długo zwane "wydarzeniami w Algierii", tradycyjnie rozpoczyna się w dniu 1 listopada 1954 roku, kończąc Evian Accords, 18 marca 1962 roku. Jednak, aby mieć pełniejszy obraz tego skomplikowanego i nadal bolesny konflikt w historii Francji, należy przedłużyć okres i spróbować wrócić trochę do źródeł.

Z Conquest II wojny światowej

- 1830-1857: podboju Algierii przez Francję.

- 1865-1867: brak reform Napoleona III (dekret senatu z 14 lipca 1865 przyznania obywatelstwa rodzimych Żydów i muzułmanów, ...).

- 1870 (24 października): dekret Cremieux przyznawania francuskiego obywatelstwa Żydom w Algierii.

- 1870-1871: ostatni wielki rodzimych buntu, że z El Sheikh Mokrani, zostanie pokonany.

- 1881 (28 czerwca): wdrożenie kodeksu rodzimej ludności.

- 1936 (grudzień): Blum-Violette dostępu do obywatelstwa niż dwadzieścia pięć tysięcy Algierczyków bez porzucenia stanu cywilnego. Ale to w lewo na osadników ciśnienia w Algierii.

- 1937: Party Algierii Ludowej (PPP) Messali Hajj następujące Afryki Północnej Star.

- 1939: PPP jest zabronione.

- 1943 (10 lutego): Ferhat Abbas opublikował Manifest Algierii ludzi, z aluzją do "algierski naród".

- 1944 (7 marca): generał de Gaulle podpisał rozporządzenie z dnia 7 marca 1944 r. do przełamania nierówności między obywatelami Algierii istnieje od XIX wieku. Według określonych kryteriów (w tym wojskowych), dziesiątki tysięcy Algierczyków mieć dostęp do głosowania w wyborach krajowych. Ostatecznie, Kodeks rodzimej ludności powinny być usunięte (jest oficjalnie w 1946). W związku z rzędu 7 marca Ferhat Abbas stworzył AML (Przyjaciele Manifestu i Liberty).

Setif na wezwanie FLN

- 1945 (maj):. Po aresztowaniu i deportacji Messali Hajj, szef PPP (obecnie nielegalne), jego zwolennicy dołączył do AML i masowe protesty rosną, jak aresztowania 8 maja imprezy przerodzić w Setif i Guelma. Europejczycy są zabijane, a wojska francuskie wywołuje krwawe represje, które trwa kilka tygodni i spowodowały śmierć setek ludzi. Te dni są podstawowe w umysłach Algierii nacjonalistów.

- 1946: Fundacja MTLD Messali Hadj, następca PPA i UDMA Ferhat Abbasa, zastępując na AML.

- 1947: Statut Algieria: algierskiego powstania Zgromadzenia stu dwudziestu członków, dwie szkoły w równej liczbie, jeden reprezentujący głównie Europejczyków (ponad 800 000 osób), z drugiej Algierczyków ( ponad 7 mln). MTLD UDMA i odrzucić to przedstawiciel nierówności. W lutym Kongres stworzył specjalny MTLD organizacji nielegalnych (OS) za zorganizowanie walki zbrojnej.

- 1949:. "Kryzys Berber" w MTLD Ben Bella pojawia się na czele systemu operacyjnego.

- 1952: Messali Hadj został wydalony z Algierii.

- 1954: Podział Messala i centralistycznego w MTLD z ewentualnego utworzenia NAM W dniu 10 października, jest oparta na FLN (i jego zbrojne ramię NLA), który wzywa do powstania w dniu ¹ listopada po. pierwszą noc ataków na terytorium Algierii. Dla François Mitterrand, minister spraw wewnętrznych, "Algieria jest Francja."

Impas w konflikcie

- 1955: koniec stycznia, Jacques Soustelle został mianowany generał-gubernator, i rozpoczął tajne negocjacje z FLN 3 kwietnia Edgar Faure ogłosił stan wyjątkowy.. W dniu 20 sierpnia tysiące rolników w północnej Konstantyna wzrasta, prowadząc do krwawych represji. First przypomnieniem poborowych.

- 1956: René Coty oznacza Mollet premiera. Utworzenie Ministerstwa Algierii. Mollet, wygwizdany w Algierze, w celu zastąpienia Catroux Robert Lacoste 12 marca jest uchwalił ustawę o szczególnych uprawnieniach:. Wykonawczej może rządzić przez dekret w Algierii w wykonywaniu działalności gospodarczej, administracyjnej i prawnej. 20 sierpnia: Kongres FLN Soummam, utworzenie platformy algierskiej rewolucji. Napięcia wzrost między FLN (dołączył Ferhat Abbas) i MNA. W listopadzie, Francja zobowiązała się do kampanii przeciwko Nasser Egiptu, podejrzewa, że ​​wspieranie niepodległości Algierii. Rok 1956 jest na ogół, że z stwardnienie konfliktu, nawet jeśli rząd nie chce rozmawiać o "wojnę". Nouvel poborowych wysyłania.

- 1957: od stycznia do października odbywa się Bitwa o Algier, walki między wojskami francuskimi pod dowództwem generała Massu i separatystów, którzy dopuszczają się wielu ataków. Pod koniec maja, krwawej rywalizacji między FLN i MNA Melouza kończy się masakrą. 21 maja upadku rządu Mollet.

De Gaulle i groźba wojny domowej

- 1958: sytuacja polityczna we Francji stale się pogarsza (rząd Gaillard spadła w kwietniu). 13 maja instytucji rządowych i samorządowych w Algierze została podjęta przez Walne Salan i Massu. Odnosi się to do De Gaulle, którzy zainwestowali w dniu ¹ czerwca dokonał triumfalnego przejazdu w Algierii ("zrozumiałem cię!" Ale też: "Niech żyje francuskiej Algierii" ...). 19 września jest tworzony przez FLN, GPRA, która odmawia "pokój z dzielnych" zaproponowane przez De Gaulle. W dniu 28 września francuski głosować "tak" dla referendum w sprawie Konstytucji. De Gaulle cywilnych i wojskowych uprawnienia i powołuje generałów Challe i Delouvrier zamiast Salan.

- 1959: plany Challe i Konstantyna. W dniu 16 września, generał de Gaulle wygłosił przemówienie na temat samostanowienia Algierczyków.

- 1960: koniec stycznia, tydzień barykady w Algierze, w Algierii francuskiej odmówić samostanowienia muzułmańskich Algierczyków, a protest przeciwko wycofaniu z Massu. Ogólne Challe przywrócił porządek. W dniu 14 czerwca De Gaulle opowiada się za "Algierii Algieria" (i "Republiki Algierii" w listopadzie). Skromnych początków negocjacji z GPRA. 6 września publikacji Manifestu 121.

Niepodległość Algierii

- 1961: 8 stycznia referendum w sprawie samostanowienia Algierii otrzymuje 75% "tak" na ​​kontynencie, a 69% w Algierii. De Gaulle uznawał zasadę niezależności. W lutym, tworzenie OPA. 23 kwietnia: generałowie "puczu w Algierze jest porażką. 20 maja rozpoczęcie negocjacji z GPRA w Evian, i rozejm. Szybkiego wycofania wojsk z Algierii (Francja zmobilizowała ponad 400.000 żołnierzy). Ataki z OPA są coraz częstsze. W dniu 17 października, policja brutalnie tłumione demonstracji zorganizowanej przez FLN w Paryżu.

- 1962: ataki OAS nadal, ale umowy zostały podpisane w Evian 18 marca Kilka tygodni wielkiego napięcia w Algierii (w tym powstania pod dowództwem generała Salan), do głoszenia. Niepodległości 3 lipca (mimo pęknięcie między FLN i ALN). Dwa dni później, masakra Oran: Blackfoot i harkis powinni opuścić Algierii, często porzuconych przez Francuzów mocy. 22 sierpnia: atak OAS w Petit-Clamart przeciwko De Gaulle. W dniu 26 września, rząd zainwestował Ben Bella w Algierii.